رواية رغم فارق السن بقلم هاجر جمال
تانى يوم
عاصم:ها يا ستى هنعمل اى انهارده
لهفه:تعالا شيلنى ع ضهرك واجرى بيا
عاصم بدهشه:نعم ازاى يعنى
لهفه:هو اى اللى ازاى..بابا كان بيعمل كده..مش قولتى هتكون ابويا وكده
عاصم بابتسامه:حاضر يلا
فعلا شالها ع ضهره وجرى بيها وكانت بتتضحك جامد
عاصم:مش كفايه كده بقى
لهفه:لا مش كفايه
عاصم:امرى لله
راح ناحيته البسيم ورماها فيه ورما نفسه
لهفه بضحك:عاصم كفايه
عاصم بخبث:كفايه اى تعالى بس
قبلها عاصم وهى بادلته..حملها عاصم وطلع من البسيم
لهفه:انت رايح فين
عاصم بخبث:هنكمل فى البانيو فوق
شهقت لهفه بشده
لهفه:لا لا مش هينفع
عاصم بضحك:ليه بس مش هينفع..هتنبسطى اوى
ضحكت لهفه
بعد يومين
عاصم:انا اخدت اسبوع اجازه..تحبى تروحى فين بقى
لهفه بتفكير:اممم..ممكن الغردقه نفسى اروحها اوى
عاصم:خللاص هوديكى
لهفه بفرحه:هييييه
فى الغردقه..كانت لهفه مبسوطه اوى
لهفه بضحك:عاصم كفايه
عاصم بضحك:تعالى بس
شالها ع كتفه ورماها فى البحر
لهفه:ماشى ي عاصم هوريك
عاصم:هتعملى اى
نطت عليه خلت راسه تحت فى الميه
لهفه:هههههههههههه مش قادره
*رغم فرق السن*
*تكمله الفصل20*
عاصم:ماااشى ي لهفه
بليل جه عليهم
عاصم:بقولك اى فى حفله هنا
لهفه بفرحه:الله بجد
عاصم باتسامه:اه بجد عايزك تبقى اشيك واحده فى الحفله
لهفه بغرور:اكيد طبعا هبقى اشيك واحده
فى الحفله الكل متجمع
عاصم:يلا ي لهفه هنتاخر
لهفه:حاضر جايه
طلعت لهفه ومن كتر جمالها عاصم سرح فيها فهى كانت زى الاميرات اتكسفت لهفه من نظراته
عاصم بحب:انتى قمر كده ازاى
لهفه بابتسامه:عيونك بس حلوه عشان كده شايفنى قمر
عاصم:طيب ما تيجى نكسل الحفله
لهفه:لا عايزه احضرها
عاصم:طب يلا لما نرجع نبقى نتحاسب
الحفله كانت جميله اوى ورقصو ع اغنيه اجمل حلم
بعد ما الحفله خلصت عاصم خد لهفه وجرى بيها
لهفه:عاصم بتجرى ليه..رجلى
حملها عاصم بين يديه..دخل الغرفه..امسك وجها برقه وقبلها وتعمق وهى لفت يديها حول عنقه وبادلته..ويده كانت تمر بحريه ع جسمها الا انه قام بنزع فستانها ونزع بدلته وهى لا تشعر بشئ..حملها وذهب الى الفراش
عدت ايام الاجازه و رجعو القاهره..عاصم رجع الشغل وهى اتصلت بيه بليل
لهفه:انت هترجع امتى
عاصم:مش هعرف ارجع ورايا شغل كتير
لهفه:طيب اجيلك
عاصم:لا مش هينفع احنا نص الليل
لهفه:عادى هاجى مع السواق
عاصم:طيب اعملى اللى يريحك
