رواية رغم فارق السن بقلم هاجر جمال
لهفه بضحك:كفايه كفايه
عاصم بضحك:لا مش كفايه ع اللى عملتيه فيا ها
لهفه بدلع:كفايه بقى وحياتى يا عصومى
عاصم بدهشه:عصومى!!
لهفه:اه دا اسمك الجديد
ضحك بشده عليها والفرحه رجعت لقلبهم من تانى..الايام كانت ماشيه تمام بينهم وفى كل يوم لهفه بتحبو اكتر وعاصم طبعا..فى يوم جت نيهال وهنا
لهفه بفرحه:اهلين ي بنات
هنا بابتسامه:عامله اى
لهفه بابتسامه:الحمدلله
نيهال بابتسامه:وقعتى فى الاخر برضو
لهفه بابتسامه:حبيته اعمل اى
هنا:مبروك يا حبيبتى
نيهال:يارب السعاده ع طول ليكى
لهفه لاحظت انهم مش زى عوايدهم
لهفه بتساول:فى اى مالكم
هنا:مشاكل بس
لهفه بقلق:مشاكل اى
نيهال:بصى انا بندور ع شغل من ساعت ما اتخرجنا ومش لاقيين
لهفه:طيب انتو ممكن تشتعلو مع عاصم فى شركته..انا اصلا سمعته مره كان عايز موظفين فى شركته
هنا بفرحه:اى دا بجد
نيهال بفرحه:بجد ممكن نشتغل معاه
لهفه بابتسامه:اه انو انتو بس
هنا ونيهال:موافقين
*رغم فرق السن*
*الفصل 17*
كان قاعد بيتفرج ع التلفزيون هو وهى
لهفه بنبره طفوليه:عايزه اطلب منك طلب صغنون يا عصومى
عاصم بضحك:يا ترا اى هو
لهفه:يعنى مش انت كنت بتدور ع موظفين للشركه بتاعتك..انا سمعتك قبل كده
عاصم:اه فعلا
لهفه:طيب و اللى يجبلك موظفين
عاصم بخبث:اديله بوسه
لهفه بخجل:بس بقى..اى رايك فى هنا ونيهال
عاصم بابتسامه:والله فكره بس كده يجولى بكره الشركه وانا هخلى حد يقعد معاهم ويفهم الشغل
قامت لهفه حضنته جامد
لهفه بابتسامه:بحبك بحبك ي عصومى
عاصم بضحك:وانا بموت فيكى
راحت اتصلت بيهم وقالتلهم وهما فرحو جدا وراحو تانى يوم الشركه
عاصم بهدوء:عماد السكرتير بتاعى هيقعد معاكى ي هنا و واحد تانى اسمه حازم هيقعد معاكى يا نيهال
هنا ونيهال بابتسامه:شكرا ي فندم
الباب خبط بتاع مكتب عاصم
عاصم:ادخل
عماد وحازم دخلو طبعا عماد عرفناه قبل كده..اما حازم هو شاب وسيم طول بعرض محترم وبشتغل مع عاصم بس كان فى شركه تانيه واتنقل هنا..طبعا اول ما دخلو عماد ركز مع هنا وحازم ركز مع نيهال
عاصم بهدوء:اقدملكم دا عماد ودا حازم..دى هنا ودى نيهال
سلمو ع بعض وكانت الابتسامات متدبدله بينهم وعاصم لاحظ ده..بدا كل واحد ياخد واحده عشان التدريب
روح عاصم البيت لهفه شافته جريت عليه وحضنو بعض جامد
لهفه بابتسامه:يومك كان عامل ازاى
عاصم بابتسامه:تعالى بس نقعد واحكيلك
حكى لها كل حاجه حصلت
لهفه:الله الله كده ابتسامات من اولها
عاصم بضحك:اى غيرانه منهم ولا اى
لهفه:تؤ تؤ بس انا متفاجئه..هفتح معاهم تحقيق فيدرالى دلوقتى
عاصم بضحك:تعالى بس رايحه فين..اكلينى الاول
لهفه:حاضر هروح اجبلك اكل
عاصم بخبث:لا انا مش عايز من الاكل ده
فهمت لهفه قصده ولسه هتقوم مسكها وقعدها ع حجره ولفت اايديها حول عنقه
لهفه:عاصم بقى
عاصم:ولا كلمه انا جعان
*رغم فرق السن*
*تكمله الفصل17*
