رواية حمقاء ملكت ماكرا ج٣
رضوى: مش عارفه اودى الجمايل دى فين ياملك هانم كلك ذوق …ثم اردفت ضاحكه ايه الفرح العجيب ده ياربى والله ماقرأته فى روايه ولا شوفته فى فيلم قبل كده ههههه
…….
اتمت رضوى وضع زينتها ونظرات آلاء تتابعها
بعيون دامعه فطالما كانت تشعر دوما بأن رضوى ابنتها التى تغمرها بفيض حبها وحنانها
وكانت أحضان آلاء هو الملاذ الآمن لرضوى دائما فى كل المواقف الصعبه التى مرا بها سويا
آلاء باكية: مبرووك يااحلى رضوى فى الدنيا كلها
ارتمت رضوى فى أحضان أختها الحنونه ولم تتمالك رضوى دموعها وهمست باكية: ربنا يخليكى ليا
آلاء: اهدى ياحبيبتى وبطلى عياط ماتبوظيش الميكب بتاعك….ربنا يسعدك ويهنيكى يا حبيبتي
رضوى: حبيبتى يا آلاء ربنا مايحرمنيش منك ياأحلى اخت فى الدنيا كلها
ضحى بمرح : يااختى حبكت الاحساس المفرط ده يجيلك دلوقتي ؟!
اما أروح انادى حد يظبطلك الدنيا تانى
وبطلوا عيااااط بقى هتبقوا انتو والعيال!!! ايه الفرح ده هههه
انتهى حفل الزفاف على خير وغادر العروسين القاعه الى بيتهما تعانقهما الفرحه
والبهجة
عبد الرحمن بحب : نورتى بيتك يارضوى …
رضوى بحرج: متشكرة ياعبد الرحمن
عبدالرحمن: ياربى عسل وانتى مكسوفة كده
و وديعه بس ده مايمنعش انى بحب جنانك وشقاوتك برده
رضوى مازحه: شفت بقى كرم ربنا عليك اتجوزت عروسه اتنين في واحد هههه فول اوبشن
عبدالرحمن: هههه الحمدلله ..ربنا يخليكى ليا
ياحبيبتى
رضوى: ويخليك ليا يا طويل العمر
عبد الرحمن بمرح: مش عارف ليه يارضوى حاسسها تريقه مش مدح هههه
رضوى: ههههه لا مشيها مدح .. إلا قولى يا عبد الرحمن انتى طالع طويل كده لمين؟!
عبد الرحمن: لبابا الله يرحمه … بس عارفه لو سمعتك بتعلقى على الموضوع ده تانى هعلقك فى النفجة دى
رضوى ضاحكه: تصدق فرصه أشوف الدنيا من فوق زى حالاتك وأعرف انت شايف إيه
احنا مش شايفنه تحت هههه
عبدالرحمن بغيظ: والله شكلى هتجنن عليكى واعملها
رضوى: طيب قرب كده وشوف هيجرالك ايه؟!
اقترب منها عبدالرحمن وحملها ورفعها لأعلى
عبد الرحمن: ها…شايفه الدنيا من فوق ياام لسان طويل
رضوى صارخه: نزلنى ياعبدالرحمن انا بخاف من الادوار العليا دى ههه نزلنى احسن مااصوت والم عليك الناس واقول بيتحرش بيا
انزلها عبدالرحمن ارضا فاردفت وهى ترمقه بنظره ثقة : ناس ماتجيش الا بالعين الحمرا
عبدالرحمن : روحى يارضوى بالله عليكى اتوضى عشان نصلى ركعتين و اقعد ادعى ربنا بقلب صافى يصبرنى عليكى و على طوله لسانك ده
وبدأت حياتهما الصاخبة معا بقليل من الجد بكثير من المرح والجنوووون
……………….
